نقشه نتانیاهو چیست؟
پروژه ترساندن ترامپ؛ پشت پرده هشدار موساد درباره ترور رئیس‌جمهور آمریکا چیست؟
انتشار گزارشی در روزنامه اسرائیلی «اسرائیل هیوم» درباره طرح ادعایی ایران برای ترور دونالد ترامپ و برخی مقام‌های آمریکایی، بار دیگر سایه جنگ را بر روابط تهران و واشنگتن سنگین کرده است.
به گزارش دیروزبان، این روزنامه به نقل از منابع ناشناس مدعی شده موساد اطلاعات مربوط به یک طرح احتمالی برای ترور ترامپ و مقام‌های آمریکایی با استفاده از پهپاد را در اختیار سازمان سیا قرار داده و یک سرویس اطلاعاتی غربی نیز این اطلاعات را تأیید کرده است.
اگرچه هنوز جزئیات مستقلی برای اثبات این ادعا منتشر نشده، گزارش‌ها از افزایش تدابیر حفاظتی، انتقال برخی مقام‌ها به مراکز امن و کاهش حضور عمومی ترامپ حکایت دارند. اما مسئله فقط یک هشدار امنیتی نیست؛ پرسش مهم‌تر این است که آیا نتانیاهو می‌خواهد از این پرونده برای تغییر محاسبات کاخ سفید و کنار زدن گزینه فشار اقتصادی به نفع حملات نظامی استفاده کند؟
راه سوم ترامپ زیر فشار تل‌آویو
ترامپ در شرایطی قرار دارد که میان دو مسیر متفاوت گرفتار شده است: از یک سو، نتانیاهو خواهان حملات گسترده‌تر به ایران است و از سوی دیگر، رئیس‌جمهور آمریکا فعلا محاصره دریایی و فشار اقتصادی را به‌عنوان ابزار اصلی جنگ دنبال می‌کند؛ سیاستی که در عین حفظ گزینه عملیات نظامی محدود، الزاما به معنای ورود به جنگی تازه نیست.
بیشتر بخوانید:
موساد دو فرمانده ایرانی را برای یافتن خلبان مفقود اسرائیلی ربود
تصویری از نتانیاهو زمانی که یک کماندو بود!
مرد پشت پرده حملات به تاسیسات هسته‌ای ایران کیست؟
چرا نتانیاهو در اتاق جرد کوشنر می‌خوابید | ماجرای اتاق خوابی که خبرساز شد
در چنین شرایطی، انتشار گزارش‌هایی درباره تهدید مستقیم جان رئیس‌جمهور آمریکا می‌تواند موقعیت سیاسی نتانیاهو را تقویت کند. اگر تهدیدهای ادعایی واقعی تلقی شوند، او می‌تواند استدلال کند که محاصره و فشار اقتصادی برای تأمین امنیت آمریکا کافی نیست و واشنگتن باید به سراغ گزینه‌های نظامی برود.
بااین‌حال، وجود تهدید امنیتی لزوما به معنای ناکارآمدی محاصره نیست؛ چراکه اهداف این سیاست صرفا جلوگیری از ترور مقام‌های آمریکایی نیست.
از هشدار اطلاعاتی تا تدابیر حفاظتی
نگرانی‌های امنیتی واشنگتن تنها به گزارش اخیر موساد محدود نمی‌شود. انتقال اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، به یک پایگاه نظامی با توصیه سرویس مخفی نیز گزارش شده است. همچنین یادداشت اطلاعاتی ماه اکتبر از پیشرفت طرح‌های ادعایی علیه آمریکایی‌ها حکایت داشت.
بسنت نیز پیش‌تر از تهدیدهای مستمر علیه ترامپ و نیروهای آمریکایی سخن گفته، اما همچنان از سیاست محاصره و فشار اقتصادی حمایت کرده است.
این نکته اهمیت دارد؛ زیرا افزایش تدابیر حفاظتی، به‌خودی‌خود نه صحت ادعای طرح پهپادی را اثبات می‌کند و نه ضرورت آغاز جنگ را.
پیام‌های تهران؛ از تلویزیون تا تکذیب رسمی
در داخل ایران نیز برخی پیام‌ها و تصاویر جنجالی به نگرانی‌های امنیتی آمریکا دامن زده‌اند. انتشار ویدئویی درباره رفت‌وآمد ملانیا ترامپ از سوی خبرگزاری‌ها، پخش گزارشی در شبکه سه درباره رصد بارون ترامپ و جایزه ادعایی ۱۰ میلیون دلاری برای قتل او و همچنین نمایش تصاویر اعدام نمادین ترامپ در میدان تجریش، نمونه‌هایی از این پیام‌ها هستند.
سرویس مخفی آمریکا اعلام کرده از ویدئوی مربوط به بارون ترامپ اطلاع دارد. بااین‌حال، این اتفاقات به‌تنهایی وجود یک عملیات سازمان‌یافته یا ارتباط مستقیم میان این پیام‌ها و طرح ادعایی ترور را ثابت نمی‌کنند.
در مقابل، محسن رضایی، ادعای طراحی ترور بارون ترامپ را «دروغ بزرگ» خوانده و نتانیاهو را متهم کرده است که با چنین روایت‌هایی قصد ترساندن ترامپ و تأثیرگذاری بر تصمیم‌های او را دارد.
تلاقی دو محاسبه سیاسی
ترامپ پیش‌تر هشدار داده بود در صورت هرگونه اقدام ایران برای ترور او، هزار موشک آماده شلیک خواهد بود و هزاران موشک دیگر نیز در پی آن به کار گرفته خواهند شد. نتانیاهو نیز مدعی شده ایران برای ترور یکی از پسرانش تلاش کرده است؛ هرچند شاباک تنها از وجود تهدید جدی علیه یائیر و بازگرداندن حفاظتی او از آمریکا خبر داده و منشأ ایرانی این تهدید را تأیید نکرده است.
در این میان، شرایط سیاسی نتانیاهو و مخاطرات قضایی پیش روی او نیز بخشی از معادله داخلی اسرائیل است.
هم‌زمانی تهدیدهای ادعایی علیه خانواده دو رهبر، هرچند شواهد یکسانی ندارد، می‌تواند فضای تصمیم‌گیری امنیتی را تحت تأثیر قرار دهد.
در نهایت، شاید برگ تازه نتانیاهو بتواند تردیدهای ترامپ را افزایش دهد؛ اما یک پرسش اساسی همچنان باقی است: آیا ورود به جنگی تازه که احتمال حملات تلافی‌جویانه و تهدیدهای امنیتی را افزایش می‌دهد، واقعا می‌تواند امنیت رئیس‌جمهور آمریکا و خانواده‌اش را تضمین کند؟ یا اینکه تل‌آویو در تلاش است ترس از یک تهدید احتمالی را به فرصتی برای تغییر راهبرد واشنگتن تبدیل کند؟