تولید روی کاغذ یا واقعیت بازار؟
گروه دارویی برکت بهعنوان یکی از مهمترین مجموعههای حوزه سلامت کشور، طی سالهای اخیر مدیریت و تصمیمسازیهای متعددی را تجربه کرده است. با این حال، پرسشی که همچنان بیپاسخ مانده ساده و مشخص است، خروجی واقعی این تصمیمها چه بوده است؟
در دورهای که علی عسگری ریاست هیئتمدیره گروه دارویی برکت را بر عهده داشته، انتظار افکار عمومی انتشار گزارشهای روشن، عدددار و قابل ارزیابی از تولید واقعی، ظرفیتهای فعالشده و سهم محصولات در بازار بوده است. با وجود گذشت چند سال، هنوز مشخص نیست:
چه میزان از نیاز بازار را پوشش دادهاند؟
نبود چنین گزارش شفافی، این سؤال را پررنگتر میکند که تصمیمهای مدیریتی این دوره، بیش از آنکه به تولید منجر شده باشند، در سطح برنامه و اعلام باقی ماندهاند.
در این میان، نقش برخی مدیران پروژه نیز نیازمند توضیح جدی است. حسن جلیلی از جمله مدیرانی است که در مقاطع مختلف، چه در دورههای پیشین و چه در ساختار فعلی، بهطور مستمر در پروژههای کلیدی گروه دارویی برکت حضور داشته است. پرسش افکار عمومی این است که این تداوم حضور بر اساس چه دستاورد مشخص و قابل ارزیابی صورت گرفته است؟
همچنین شنیده میشود عرفان پاکتچیان، که در دوره مسئولیت خود محل انتقاد برخی فعالان بخش خصوصی بوده، ناگهان از ایران خارج شده است. در همین ارتباط، پرسشهایی نیز درباره روند رشد مدیریتی و نحوه انتصاب او در آن دوره مطرح میشود که انتظار میرود درباره آن توضیح شفافی ارائه شود
اگر مدیر یا مدیریتی سالها در یک ساختار باقی میماند، انتظار طبیعی آن است که خروجی تصمیمهای او بهصورت شفاف قابل مشاهده و ارزیابی باشد؛ چه در قالب محصول، چه ظرفیت تولید، و چه اثر واقعی در بازار. در غیر این صورت، استمرار حضور، خود به یک سؤال تبدیل میشود.
برای مثال؛ در مورد پروژه واکسن کرونا نیز، پرسش اصلی این است که تصمیمها و سرمایهگذاریهای انجامشده در آن دوره، امروز چه جایگاهی در ساختار تولیدی گروه دارویی برکت دارند و چه بخشی از آن اقدامات به تولید و بهرهبرداری عملی رسیده است.