فاجعه مستند ملانیا | مستندی پرهزینه با تصویری تهی

به گزارش دیروزبان، کارشناسان این فیلم را نه یک مستند واقعی، بلکه روایتی کنترل‌شده، صیقل‌خورده و بی‌خطر توصیف می‌کند؛ روایتی که عمداً از هرگونه تنش، ابهام یا پرسش جدی می‌گریزد.

این مستند که با بودجه‌ای کلان و حمایت یک غول رسانه‌ای ساخته شده، وعده می‌دهد بیننده را به پشت‌صحنه بیست روز سرنوشت‌ساز منتهی به مراسم تحلیف دوم ترامپ ببرد. اما آنچه روی پرده دیده می‌شود، به گفته منتقدان، چیزی جز تصاویری سرد، مکالمات خنثی و تمرکز افراطی بر جزئیاتی مانند لباس‌ها، دکوراسیون و تشریفات نیست. ملانیا در این فیلم حضور دارد، اما صدایش شنیده نمی‌شود؛ او دیده می‌شود، اما شناخته نمی‌شود.

بیشتر بخوانید:

انتقاد ترامپ از یورش پلیس به کشوی لباس زیر ملانیا!

عکس یواشکی سوپرمدل‌ها از بارون ترامپ | ملانیا قاطی کرد!

فیلم نه‌تنها از پرداختن به مسائل بحث‌برانگیز زندگی ملانیا پرهیز می‌کند، بلکه حتی از نزدیک‌شدن به احساسات، تردیدها یا نقش واقعی او در یکی از جنجالی‌ترین دوره‌های سیاست آمریکا نیز خودداری می‌کند. نتیجه، پرتره‌ای است که بیش از حد تمیز، بیش از حد محتاط و به‌طرز آزاردهنده‌ای خالی از معناست؛ گویی هدف اصلی، محافظت از تصویر است، نه روایت حقیقت.

این مستند در زمانی اکران می‌شود که مخاطبان بیش از همیشه نسبت به مرز میان سیاست، رسانه و تبلیغات حساس‌اند. از همین رو، بسیاری از منتقدان آن را اثری «تبلیغ‌محور» دانسته‌اند؛ فیلمی که به‌جای پرسش‌گری، به بازتولید تصویری بی‌خدشه از بانوی اول بسنده می‌کند. حتی سکوت‌های ملانیا (که زمانی بخشی از جذابیت رازآلود او تلقی می‌شد) در این فیلم دیگر حامل معنا نیست و به خلأ تبدیل می‌شود.

اگر قرار است مستندی درباره یکی از مرموزترین چهره‌های سیاسی معاصر ساخته شود، چرا تا این اندازه از خطر کردن می‌ترسد؟ چرا هیچ تلاشی برای فهمیدن این زن، فراتر از نقش رسمی‌اش، صورت نمی‌گیرد؟

در دورانی که مستندهای سیاسی می‌توانند ابزار افشا، تحلیل و گفت‌وگوی عمومی باشند، مستند ملانیا ترجیح می‌دهد در منطقه امن بماند. و شاید همین انتخاب، بزرگ‌ترین پیام ناگفته فیلم باشد: گاهی آنچه گفته نمی‌شود، بلندتر از هر تصویر و هر جمله‌ای سخن می‌گوید.