آیا سوگواری برای حیوان خانگی طبیعی است؟
غم از دست دادن حیوان خانگی، برای بسیاری از افراد به اندازه از دست دادن یک عضو خانواده یا دوست نزدیک دردناک است.
به گزارش دیروزبان، اما این نوع سوگواری هنوز در نظامهای تشخیصی رسمی بهطور کامل به رسمیت شناخته نشده و همین باعث میشود بسیاری از صاحبان حیوانات احساس کنند اندوهشان نادیده گرفته میشود.
داستانهایی که «شبیه سوگواری انسانی» است
در گزارش تازه گاردین، چند صاحب حیوان خانگی درباره تجربه خود از مرگ همراه پشمالویشان صحبت کردهاند. کریس و میرئیل میسون هنوز پس از مرگ گربهشان «جولوت» با او زندگی میکنند؛ آنها حتی مجسمهای از او در باغ نصب کردهاند تا یادش را زنده نگه دارند.
بیشتر بخوانید:
چرا گربهها به ما زُل میزنند؟
پل کیان هم از سگ فرانسویاش «والتر» میگوید که ناگهان به دلیل سرطان از دست رفت و زندگی روزمره خانواده را برای همیشه تغییر داد. او میگوید حتی قدمزدن در خیابانها نیز با خاطره والتر گره خورده است.
جرالدین بلیک نیز دههها پس از مرگ گربهاش «ومبل» هنوز با دیدن عکسهایش دچار احساس فقدان میشود و میگوید آرزو میکرد میتوانست همیشه کنار او بماند.
پژوهشها از «واقعی بودن» این درد میگویند
مطالعات علمی نیز نشان میدهند که پیوند عاطفی میان انسان و حیوان خانگی بسیار قوی است و از دست دادن آنها میتواند به احساس خلأ، اندوه و حتی افسردگی منجر شود.
بر اساس برخی تحقیقات، حدود ۷.۵ درصد از افرادی که حیوان خود را از دست دادهاند، علائم «اختلال غم طولانیمدت» را تجربه کردهاند؛ وضعیتی که معمولاً پس از مرگ یک انسان نزدیک تشخیص داده میشود و ماهها یا حتی سالها ادامه مییابد.
«غم محرومشده»؛ وقتی اندوه را جدی نمیگیرند
یکی از مشکلات اصلی این است که راهنماهای تشخیصی فعلی، سوگواری برای حیوان خانگی را به عنوان دلیل قابلقبول برای تشخیص اختلال غم طولانیمدت نمیپذیرند. روانشناسان این وضعیت را «غم محرومشده» مینامند؛ زمانی که فرد اجازه ندارد اندوهش را بهطور کامل تجربه کند یا دیگران آن را کماهمیت میدانند. این رویکرد میتواند وضعیت روحی فرد را تشدید کند و او را در تنهایی و انزوا قرار دهد.
ضرورت بازنگری در نگاه اجتماعی
گزارش گاردین میگوید رابطه انسان با حیوان خانگی فراتر از همراهی ساده است؛ بسیاری از حیوانات، عضو واقعی خانواده محسوب میشوند و از دست دادن آنها تجربهای عمیق و واقعی است.
بنابراین، این گزارش تأکید میکند که جامعه و متخصصان سلامت روان باید این نوع سوگواری را جدی بگیرند و برای حمایت از صاحبان حیوانات، فضای بیشتری برای ابراز اندوه و دریافت کمک فراهم کنند.