احمق، جنجالی، روان پریش و نابغه: وینی جونز، فوتبالیست خشنی که یک تراژدی زندگیاش را تغییر داد
وینی جونز، فوتبالیست سابق انگلیسی و بازیگر مشهور، شخصیتی چندوجهی دارد که زندگیاش میان خشونت، شهرت، سقوط و بازسازی خود در نوسان بوده است.
به گزارش خبرفوری، دو تصویر مشهور بخش مهمی از هویت او را تعریف میکنند: یکی زمانی که در زمین فوتبال به شکلی جنجالی اندام شرمگاه پل گاسکوئین جوان را گرفت و دیگری تصویری از او با دو تفنگ در فیلم «قفل و انبار» ساخته گای ریچی. این تصاویر نماد دو دنیای او هستند؛ فوتبالیست خشن و بازیگر نقشهای سرسخت.
اما در پشت این ظاهر خشن، داستانی پیچیدهتر وجود دارد. جونز در سالهای بعد به دلیل رفتارهای خشونتآمیز و مصرف الکل با مشکلات جدی روبهرو شد. در سال ۲۰۰۳ مجوز حمل اسلحه او پس از محکومیت به دلیل رفتار خطرناک و حمله در هواپیما لغو شد. او در حال مستی خدمه پرواز را تهدید کرده و به یک مسافر حمله کرده بود.
جونز بعدها درباره مشکلات روحی خود صحبت کرد؛ موضوعی که در فوتبال دهه ۱۹۸۰ تابو محسوب میشد. او توضیح داد که در آن دوران اگر بازیکنی از مشکلات روانی سخن میگفت، به چشم فردی ضعیف به او نگاه میکردند. همین فشارها باعث شد او سالها احساسات خود را سرکوب کند.
بیشتر بخوانید:
اقتصاددانی که قهرمان سه دوره جامجهانی قبل را درست پیشبینی کرد | او قهرمان امسال را معرفی کرد
پیشنهاد بیشرمانه اینفلوئنسر بدکاره به دروازهبان پاریس
جامجهانی فوتبال همیشه سیاسی بوده است | از موسولینی تا ترامپ؛ هفت نمونه از سیاستبازیهای یک جام
او در خانوادهای طبقه کارگر در واتفورد رشد کرد. پس از جدایی والدینش در ۱۲ سالگی، زندگی دشواری را تجربه کرد و در نوجوانی به مصرف الکل روی آورد. در ۱۵ سالگی در ساختمانسازی کار میکرد و همزمان برای تیمهای آماتور فوتبال بازی میکرد. در ۲۱ سالگی فرصت غیرمنتظرهای نصیبش شد و به تیم ویمبلدون پیوست.
در ویمبلدون بخشی از تیم معروف «گروه دیوانه» شد؛ تیمی که به خاطر بازی خشن و رفتارهای جنجالی شهرت داشت. جونز به سرعت تبدیل به نماد خشونت در فوتبال شد. او در طول دوران حرفهای خود ۱۲ کارت قرمز دریافت کرد و رکورد سریعترین کارت زرد را ثبت کرد؛ تنها سه ثانیه پس از شروع مسابقه.
با وجود شهرتش به عنوان فوتبالیستی خشن، بعدها تلاش کرد تصویر خود را تغییر دهد. در تیم لیدز عملکرد بهتری داشت و بیشتر به خاطر گلهایش مورد توجه قرار گرفت تا رفتارهای خشونتآمیزش. اما با تغییر فوتبال و ظهور لیگ برتر انگلیس، دوران فوتبالی او رو به پایان رفت و در سال ۱۹۹۹ بازنشسته شد.
پس از فوتبال، زندگی شخصی او وارد بحران شد. همکاری با روزنامههای جنجالی و درگیریهای ناشی از مصرف الکل باعث سقوط شدید او شد. حتی زمانی به خودکشی فکر کرده بود. اما درست در پایینترین نقطه زندگی، تماس سرنوشتسازی دریافت کرد. کارگردان جوان گای ریچی او را برای بازی در فیلم «قفل و انبار» انتخاب کرد.
توانایی طبیعی او در ایفای نقش افراد خشن باعث شد مسیر جدیدی در سینما پیدا کند. او بعدها در فیلمهایی مانند «اسنچ» و «شمشیرماهی» ظاهر شد و در بیش از صد اثر بازی کرد.
با این حال بزرگترین تحول زندگی او پس از مرگ همسرش تانیا در سال ۲۰۱۹ رخ داد. او پس از ۲۵ سال زندگی مشترک، همسرش را بر اثر سرطان از دست داد. برخلاف گذشته، این بار به الکل پناه نبرد. او آموخت که غم میتواند علاوه بر درد، خاطرات زیبا نیز به همراه داشته باشد.
امروز جونز زندگی آرامتری دارد و بیشتر وقت خود را صرف حفاظت از طبیعت و زندگی در مزرعهاش در وست ساسکس میکند. او پس از سالها فراز و نشیب به این نتیجه رسیده که موفقیت و شکست هر دو گذرا هستند و هیچ شرایطی برای همیشه باقی نمیماند.