اشکهای دروازهبانی که او را به شهرت رساند | چرا پیرترین بازیکن جام برای یک اندوه شخصی گریه کرد؟
دروازهبان کهنهکار تیم ملی کیپورد پس از یکی از تاریخیترین شبهای فوتبال کشورش، در حالی که عنوان بهترین بازیکن میدان را به دست آورده بود، با چشمانی اشکبار زمین مسابقه را ترک کرد؛ نه به خاطر فشار بازی، بلکه به این دلیل که مادرش نتوانسته بود این لحظه فراموشنشدنی را از نزدیک تماشا کند.
به گزارش دیروزبان، «ووزینیا» در ۴۰ سالگی ستاره بیچونوچرای دیدار تیمش برابر اسپانیا بود. او با هفت مهار مهم و سرنوشتساز، قهرمان اروپا را در نخستین مسابقه تاریخ کیپورد در جام جهانی متوقف کرد و نتیجه شگفتانگیز تساوی بدون گل را برای کشورش رقم زد. این نتیجه برای کشوری کوچک با جمعیتی حدود ۶۰۰ هزار نفر، دستاوردی تاریخی محسوب میشود.
اما شادی این موفقیت بزرگ با اندوهی شخصی همراه بود. ووزینیا پس از پایان مسابقه توضیح داد که مادرش به دلیل هزینههای سنگین دریافت ویزای آمریکا نتوانسته بود به آتلانتا سفر کند و از نزدیک شاهد درخشش او باشد. او گفت که پس از سوت پایان بازی گریه کرده است، زیرا پدربزرگ و مادربزرگی که دوران کودکیاش را با آنها سپری کرده بود چند سال پیش درگذشتهاند و مادرش نیز به دلیل مشکلات مربوط به ویزا و هزینههای آن نتوانسته بود در ورزشگاه حضور پیدا کند.
بر اساس گزارشها، دولت آمریکا در اوایل سال جاری کیپورد را در فهرست کشورهایی قرار داد که شهروندانشان علاوه بر هزینه ویزا باید مبلغی بهعنوان ضمانت بازگشت پرداخت کنند؛ مبلغی که میتواند تا ۱۵ هزار دلار برسد. همین مسئله باعث شد خانواده ووزینیا نتوانند مراحل سفر مادر او را به موقع تکمیل کنند.
دروازهبان باتجربه کیپورد که ۱۳ سال است پیراهن تیم ملی کشورش را بر تن میکند، پس از مسابقه ضمن قدردانی از مردم کشورش گفت این روزی است که همه مردم کیپورد باید به آن افتخار کنند. او تأکید کرد که بازیکنان این تیم سالها برای رسیدن به چنین لحظهای تلاش کردهاند و اکنون رویای آنها به حقیقت پیوسته است.
ووزینیا همچنین رکوردی ویژه را به نام خود ثبت کرد. او در ۴۰ سال و ۱۲ روزگی به مسنترین بازیکنی تبدیل شد که در نخستین حضور کشورش در جام جهانی به میدان میرود. داستان زندگی او نیز به اندازه عملکردش الهامبخش است؛ زیرا تا ۲۵ سالگی حتی فوتبالیست حرفهای نبود و مسیر طولانی و دشواری را برای رسیدن به بالاترین سطح فوتبال جهان طی کرد.
سرمربی کیپورد، «بوبیستا»، درباره اشکهای دروازهبان تیمش گفت ووزینیا تحت تأثیر احساسات قرار گرفته بود. او سالها برای رسیدن به چنین صحنهای مبارزه کرده و گریههایش نمادی از استقامت و پشتکار بود.
در حالی که اسپانیا با ستارگان پرشمار خود بارها دروازه کیپورد را تهدید کرد، ووزینیا هر بار مانع گلزنی حریف شد و به قهرمان ملی کشورش تبدیل شد. برای بسیاری از هواداران فوتبال، تساوی برابر اسپانیا شاید بزرگترین شگفتی روزهای ابتدایی جام جهانی ۲۰۲۶ باشد؛ اما برای ووزینیا، این شب تاریخی همیشه با حسرت غیبت مادرش در سکوهای ورزشگاه گره خواهد خورد.