فوتبالیستهای مشهوری که رپر شدند | صدا در آفساید!
دنیای فوتبال و هیپهاپ همواره پیوندی ناگسستنی داشتهاند؛ از زمانی که جان بارنز در سال ۱۹۹۰ با رپخوانی سنتشکنی کرد، حضور فوتبالیستها در استودیوهای موسیقی دیگر پدیدهای عجیب نیست.
به گزارش دیروزبان اما در سالهای اخیر، موجی جدید به راه افتاده است. دیگر خبری از تکآهنگهای تبلیغاتی نیست؛ حالا ستارههایی را میبینیم که موسیقی را بهعنوان «راه نجات» و «صدای دوم» خود انتخاب کردهاند. از میلانو تا لندن و نیویورک، بازیکنانی همچون ممفیس دپای و رافائل لیائو ثابت کردهاند که در پشت نقاب یک فوتبالیست، هنرمندی نهفته است که میخواهد فراتر از ۹۰ دقیقه بازی، شنیده شود.
رافائل لیائو: وقتی ستاره به حرف میآید
برای رافائل لیائو، وینگر خلاق میلان، موسیقی تنها یک سرگرمی نیست؛ بلکه بخشی از هویت اوست. او که با نام هنری WAY 45 فعالیت میکند، از کد پستی زادگاهش «سیشال» برای برندسازی استفاده کرده است. لیائو با آلبوم «My Life In Each Verse» نشان داد که در نوشتن تکستهای عمیق درباره فقر، خانواده و سختیهای مسیر حرفهای، تبحری مثالزدنی دارد.
بیشتر بخوانید:
یک خواننده برای نقد کردن چک ۱۶۰۰ میلیارد تومانی بازداشت شد
تصاویر دوربین مداربسته ویدئوی آزار جنسی خواننده زن را افشا کرد؛ شهر بهم ریخت
جنجال عمل جراحی ۴۰ میلیارد تومانی خواننده زن | چهره او چه تغییری کرد؟
ترکیه فهرست خوانندههای معتاد را منتشر کرد!
حتی وقتی زلاتان ابراهیموویچ با طعنه از او خواست فوتبال را جدیتر بگیرد، لیائو عقبنشینی نکرد. او معتقد است استودیو تنها جایی است که میتواند بر خجالت ذاتیاش غلبه کرده و احساساتش را عریان بیان کند.
الکس ایووبی؛ پیشگامِ جریان اصلی لیگ برتر
الکس ایووبی، ستاره فولام، با انتشار نخستین آلبوم تاریخ لیگ برتر توسط یک فوتبالیست، نام خود را در کتاب رکوردها ثبت کرد. او با نام هنری 17، تلاش دارد پیامی اجتماعی را به نسل جوان منتقل کند. تکآهنگ «Don't Shoot» او فریادی علیه خشونت خیابانی است که نشان میدهد ایووبی قصد دارد از تریبون فوتبال برای تغییرات اجتماعی استفاده کند. برای او، موسیقی نه رقیب فوتبال، بلکه مکمل شخصیت اوست؛ راهی برای اینکه مخاطب، او را «فراتر از یک بازیکن ۹۰ دقیقهای» ببیند.
ممفیس دپای؛ شورشیِ دنیای موسیقی
شاید جدیترینِ این لیست، ممفیس دپای باشد. او که سالهاست بخشی از درآمدهای شخصیاش را صرف تولید موسیقی حرفهای میکند، فراتر از یک ستاره اینستاگرامی عمل میکند. دپای که آلبوم «Heavy Stepper» را در کارنامه دارد، با ترکیب ترپ و سبکهای برزیلی، دنیای موسیقی را با تجربههای زیستهاش از فقر و ثروت گره زده است. جنجالهای اخیر موزیکویدئوی «نترس» او نشان داد که دنیای هنر برای او حساسیتهای خاص خودش را دارد؛ جایی که او معتقد است «موسیقی فقط هنر است» و نباید با تعصبات فوتبالی سنجیده شود.
مویزه کین و عصر جدید گیمینگ
مویزه کین، ستاره فیورنتینا، با نام هنری KMB، مرز جدیدی را درنوردیده است. حضور قطعه «BOMBAY» او در بازی ویدیویی مشهور نشاندهنده ورود جدی فوتبالیستها به جریان اصلی صنعت سرگرمی است. او به خوبی توانسته است دوگانگی «زندگی پر زرقوبرقِ یک ستاره» و «تلاش برای بقا» را در اشعارش منعکس کند.
آیندهای پس از مستطیل سبز
آلفونسو دیویس، رایان بابل و دیگر ستارههایی که گاهی با میکروفون دیده میشوند، همگی یک پیام مشترک دارند: «هویتِ ما به فوتبال محدود نمیشود.» در دنیایی که فشار رسانهها و انتظارات هواداران کمر بازیکنان را خم میکند، استودیوی موسیقی برای آنها به یک پناهگاه امن تبدیل شده است. این ستارهها نه برای شهرت بیشتر، بلکه برای «دیده شدنِ خودِ واقعیشان» میخوانند؛ هنری که شاید روزی، پس از خداحافظی با چمن سبز، حرفه اصلیشان شود.