دستور آشپزی روی سنگ قبر | زنی که آخرین طعم زندگی را زنده میکند
برای بسیاری، سنگ قبر تنها نشانهای از پایان زندگی است؛ اما برای «روزی گرانت»، کتابدار و پژوهشگر آمریکایی، برخی از این سنگها حامل آخرین یادگارهای زنده انسانها هستند: دستورهای آشپزی.
به گزارش دیروزبان، گرانت سالهاست پروژهای غیرمعمول را دنبال میکند؛ او دستورهای غذایی حکشده بر سنگ قبرها را پیدا میکند، آنها را میپزد و به این شکل، یاد صاحبانشان را زنده نگه میدارد.
ایده این پروژه زمانی شکل گرفت که گرانت در دوران کارآموزی خود در گورستانی در نیویورک، با سنگ قبری مواجه شد که روی آن دستور تهیه نوعی شیرینی اسپریتز حک شده بود. کنجکاوی ساده او را به آشپزخانه کشاند؛ ۱۲ عدد از آن شیرینی را پخت و همانجا، کنار قبر، آنها را خورد. او بعدها گفت همان لحظه فهمید که غذا میتواند پلی میان زندگی و مرگ باشد.
بیشتر بخوانید:
کافههای ادایی | انقلاب آرام قهوه در ایران! | فراغت در فنجان
جانشین ماچا آمد | اداییها در صف «کافی اوماکاسه»
ماکارونی علیه فاشیسم | چرا پاستا نمادی از مقاومت در ایتالیا شد؟
در پنج سال گذشته، گرانت موفق شده است حدود ۴۰ دستور آشپزی را که روی سنگ قبرها حک شدهاند، بازسازی کند. این دستورها طیف متنوعی از خوراکیها را در بر میگیرند: از کیکهای خانگی جنوب آمریکا و کوکیهای بدون پخت گرفته تا دسرهای محلی مانند کوبلر گواوا یا نانهای سنتی اروپایی. هر دستور، به گفته او، بخشی از هویت فردی است که دیگر در میان زندگان نیست.
اما این پروژه صرفاً درباره آشپزی نیست. گرانت تلاش میکند تا داستان زندگی صاحبان دستورها را نیز پیدا کند. او در مواردی با خانوادهها تماس میگیرد، آگهیهای ترحیم را بررسی میکند و حتی از مسئولان گورستانها کمک میگیرد تا بداند چه کسی این دستور را نوشته و چرا آن را برای همیشه بر سنگ قبرش ثبت کرده است.
در یکی از تجربههای تاثیرگذار، گرانت به آلاسکا سفر کرد و همراه با خانواده زنی که دستور کوکی بدون پخت او روی سنگ قبرش حک شده بود، همان کوکیها را پخت و در کنار قبر خوردند. او این لحظات را «ترکیبی از سوگواری و جشن» توصیف میکند؛ جایی که غذا به زبان مشترک خاطره و محبت تبدیل میشود.
به گفته گرانت، بسیاری از خانوادهها اکنون داوطلبانه دستورهای عزیزانشان را برای او میفرستند. او حتی میگوید که شاید روزی دستور غذایی خودش را نیز روی سنگ قبرش حک کند. پروژه او یادآور این واقعیت است که گاهی سادهترین چیزها، مانند یک دستور آشپزی، میتوانند عمیقترین پیوندها را میان انسانها حفظ کنند، حتی پس از مرگ.