چک سفیدامضا برای جنگهای آینده؟
«سیم تله» اسرائیل برای آمریکا | طرح جدید ادغام ارتش آمریکا و اسرائیل
در آستانه گشایش پرونده مذاکرات برای تمدید «یادداشت تفاهم امنیتی» میان واشنگتن و تلآویو که قرار است از سال ۲۰۲۸ اجرایی شود، ارائه یک طرح جدید از سوی «مؤسسه یهودی برای امنیت ملی آمریکا» فضای سیاسی و امنیتی را به چالش کشیده است.
به گزارش دیروزبان به نقل از ریسپانسیبل استیت کرفت این مؤسسه با ترسیم نقشهراهی مضحگ خواستار ارتقای سطح همکاریهای دفاعی به سطحی بیسابقه شده؛ پیشنهادی که از نگاه منتقدان، نهتنها متضمن امنیت بیشتر نیست، بلکه واشنگتن را به شکلی خطرناک در گردابهای بیپایان خاورمیانه گرفتار خواهد کرد.
پیمان دفاعی متقابل؛ هسته جنجال
قلب تپنده این طرح پیشنهاد امضای یک «پیمان دفاعی متقابل» میان دو کشور است. طبق این مدل، آمریکا متعهد میشود در صورت بروز تهدیدات علیه اسرائیل، یا حمله ایران علیه پایگاههای آمریکایی در منطقه، بهصورت رسمی و نظامی مداخله کند.
اما منتقدان این طرح، نسبت به تفسیر موسع اسرائیل از مفهوم «تهدید موجودیتی» هشدار میدهند. با توجه به اینکه تلآویو در سالهای اخیر ایران را در زمره تهدیدات موجودیتی خود قرار داده است، منتقدان نگرانند که امضای چنین پیمانی، عملا به معنای چک سفید امضا برای ورود خودکار آمریکا به درگیریهای نظامی آینده اسرائیل باشد؛ اقدامی که استقلال عمل سیاست خارجی واشنگتن را به شدت محدود میکند.
«سیم تله» در خاک اسرائیل
یکی دیگر از پیشنهادهای بحثبرانگیز این طرح استقرار بخشی از نیروهای آمریکایی در اسرائیل و ایجاد مراکز فرماندهی منطقهای و انبارهای راهبردی دائمی است. منتقدان این ایده را به یک «سیم تله» تشبیه میکنند. در علم استراتژی نظامی، استقرار نیروها در یک نقطه آسیبپذیر، احتمال درگیر شدن در جنگ را افزایش میدهد؛ چرا که هر حملهای به اسرائیل که منجر به تلفات نیروهای آمریکایی شود، واشنگتن را از نظر سیاسی در موقعیتی قرار میدهد که هیچ گزینهای جز پاسخ نظامی گسترده نخواهد داشت؛ حتی اگر منافع حیاتی ملی آمریکا در آن لحظه چنین تصمیمی را ایجاب نکند.
بیشتر بخوانید:
عکس جدید معشوقه کاخ سفید | ماجرای ناتالی هارپ عجیبتر شد
انتقام کارولین لیویت از ترامپ | انتشار ویدئویی از پوشک دونالد ترامپ | ببینید
چرا اوگاندا مجسمه برادر نتانیاهو را نصب کرد؟ | عکس
پردهنشینی در وزارت دفاع؛ چرا پنتاگون آزمایش سلاحها را پنهان میکند؟
وابستگی تکنولوژیک؛ درسهایی از آیروندوم
بخش صنعتی و فناوری این طرح نیز با تردیدهای جدی روبهروست. این طرح خواستار دسترسی گستردهتر اسرائیل به فناوریهای نظامی حساس آمریکا و ادغام پروژههای مشترک نظیر سامانه «گنبد طلایی»است. با این حال، تجربه همکاریهای پیشین در سامانه دفاع موشکی «گنبد آهنین» زنگ خطری برای سیاستگذاران آمریکایی است. در آن تجربه، عدم تمایل اسرائیل به اشتراکگذاری «کد منبع» برای یکپارچهسازی سامانهها با شبکه دفاعی آمریکا، نشان داد که چگونه همکاریهای فنی میتواند به جای تقویت توانمندیهای مشترک، به گلوگاهی برای وابستگی یکطرفه تبدیل شود.
آیا این طرح با سیاست «ماگا» همخوانی دارد؟
شاید مهمترین بخش این نبردِ گفتمانی، تضاد عمیق این طرح با جریان «اول آمریکا» باشد. در شرایطی که واشنگتن تلاش میکند از تعهدات سنگین خود در خاورمیانه بکاهد و تمرکز خود را بر رقابتهای راهبردی در سایر نقاط جهان معطوف کند، ارائه بستهای شامل ۳۸ میلیارد دلار کمک نظامی و تعهدات دفاعی دائمی، به نوعی بازگشت به سیاستهای مداخلهگرایانه گذشته محسوب میشود.
نویسندگان منتقد میگویند این تقابل راهبردی، بیش از آنکه بر سر اعداد و ارقام ۳۸ میلیارد دلاری باشد، بر سر یک پرسش بنیادی است: تا کجا باید تعهدات نظامی آمریکا به امنیت یک شریک استراتژیک گره بخورد؟ پاسخ به این پرسش، نه تنها آینده توافق ۲۰۲۸، بلکه وزن استراتژیک واشنگتن در خاورمیانه قرن بیست و یکم را تعیین خواهد کرد.