تهدید عجیب اورست | ادرار کوهنوردان سالانه صدها تن یخ را آب میکند!
کوه اورست، نماد شکوه طبیعت و بلندترین نقطه زمین، سالهاست که با چالشهایی همچون ترافیک کوهنوردان و انبوه زبالهها دستوپنج نرم میکند؛ اما اکنون یک تهدید بیولوژیک و عجیب، دانشمندان را بهتزده کرده است: ادرار انسان که در حال بلعیدن یخچالهای طبیعی این قله است.
به گزارش دیروزبان، پژوهشهای اخیر نشان میدهد که یخچال «خومبو»، همان بستری که «کمپ اصلی» اورست بر آن بنا شده، قربانیِ گرمایِ ناشی از فعالیتهای انسانی است. در فصلهای اوجِ صعود، وقتی هزاران کوهنورد، راهنما و نیروی پشتیبانی در این کمپ مستقر میشوند، مقادیر حیرتانگیزی از ادرار تولید میشود؛ رقمی که روزانه به ۶ هزار لیتر میرسد.
قاتل خاموشِ یخها
مشکل از جایی آغاز میشود که به دلیل نبود سیستم مدیریت فاضلاب مناسب، این حجم از مایع با دمای نزدیک به بدن (حدود ۳۷ درجه سانتیگراد)، مستقیما روی پیکره یخی یخچال تخلیه میشود. محاسبات علمی نشان میدهد که این گرما بهمثابه یک «عنصر تخریبی» عمل کرده و در هر فصل صعود، حدود ۱۵۴ تن یخ را ذوب میکند.
بیشتر بخوانید:
ماجرای خانهای که در سیل ویرانگر نپال پابرجا ماند | عکس
این ویدیو بدون شک وحشتناکترین فیلم از سیل نپال است | ببینید
اسکی روی اورست! | یک رکوردشکنی تاریخی در منطقه مرگ
تاریخ سیاه استفاده از حشرات در جنگ | منجنیق زنبورها و بارش عقرب
هرچند این عدد در برابر گرمایش جهانی ناشی از تغییرات اقلیمی کوچک به نظر میرسد، اما نباید اثر تجمعی آن را دستکم گرفت. با این حال، دانشمندان تأکید دارند که این تنها بخشی از ماجراست. گرمای حاصل از سوختهای فسیلی مصرفی در کمپها شامل هزاران لیتر بنزین و نفت سفید و صدها کپسول گاز برای پختوپز و گرمایش ۱۶۰۰ چادر بسیار مخربتر از ادرار است. مجموع این دو عامل، سالانه حدود ۲۴۹۲ تن از یخچالهای اورست را به آب تبدیل میکند.
تبعاتی فراتر از زیبایی
موضوع تنها کاهش حجم یخچالها نیست؛ مسئله بقاست. یخچال خومبو، منبع حیاتی تأمین آب برای مناطق پاییندست و جوامع محلی است. ذوب شدن شتابان این یخچال، تعادل اکولوژیک منطقه را برهم زده و ریسکهای امنیتی بزرگی مانند ریزش بهمنهای مرگبار، سیلابهای ناشی از شکست دریاچههای یخچالی و تغییر در مسیرهای صعود را افزایش داده است. اورست که سالهاست با «زبالههای جامد» رهاشده میجنگد، حالا باید با آلودگی نامرئی فضولات انسانی که بافتِ یخی آن را سست میکند، نیز کنار بیاید.
بهسوی تغییری ضروری
پیشنهاد محققان روشن است: انتقال «کمپ اصلی» به مناطقی که از یخ پوشیده نشدهاند. این یک استراتژی بقا برای حفظ ثباتِ این محیط شکننده است. شاید در نگاه اول، جابهجایی یک کمپِ چند هزار نفری در چنین ارتفاعی غیرممکن به نظر برسد، اما در مواجهه با واقعیتِ عقبنشینیِ نگرانکننده یخچالها، چارهای جز تغییر سبکِ استقرار وجود ندارد.