دام امارات برای بنسلمان در قتل جمال خاشقچی
در اسناد تازه منتشرشده از پروندههای جفری اپستین، جزئیاتی افشا شده که پرده از مکالماتی جنجالی در روزهای نخست پس از قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار منتقد سعودی، برمیدارد.
به گزارش دیروزبان، این پیامها که میان اپستین و فردی به نام أنس الرشید رد و بدل شده، نشان میدهد اپستین تنها ده روز پس از حادثه در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۸ گمانهزنیهای گستردهای درباره نقش بازیگران منطقهای مطرح کرده بود. او در پیامی نوشته بود که «موضوع بزرگتر از آن است که گفته میشود» و حتی ابراز تعجب نکرده اگر ولیعهد امارات متحده عربی، محمد بن زاید، ولیعهد عربستان، محمد بن سلمان، را «در این ماجرا به دام انداخته باشد». این جمله، که بهوضوح نشانهای از گمانهزنی شخصی و بدون استناد است، به یکی از جنجالیترین محورهای اسناد جدید تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید:
پای ایران هم به پرونده جفری اپستین باز شد
پای زن مرموز در عکسهای تازه افشاشده اپستین!
مکاتبات نشان میدهد الرشید در پاسخ، با احتیاط به اپستین میگوید نمیتوان با قطعیت درباره چنین ادعایی داوری کرد، اما فضای رسانهای پس از قتل به «جنگ تبلیغاتی» بدل شده است. همین فضای مبهم و پرتنش در روزهای پس از قتل خاشقجی ظاهراً بستری شده بود برای ادعاها، فرضیهها و تحلیلهایی که امروز با انتشار اسناد اپستین دوباره مورد توجه قرار گرفتهاند. اپستین در پیامهای بعدی حتی پا را فراتر گذاشته و مطرح کرده که ممکن است بتوان این حادثه را «عملیات مخفی شکستخورده» توصیف کرد، یا حتی خاشقجی را «تروریست» نامید؛ روایتی که مشخص نیست از چه منبعی سرچشمه گرفته و هیچ پشتوانهای در گزارشهای بینالمللی ندارد.
یکی از بخشهای بحثبرانگیز مکاتبات جایی است که اپستین به نقل از منبعی ادعا میکند یکی از افرادی که در این عملیات نقش داشته، پیش از هک شدن تلفن همراه خود، ویدئویی مرتبط با حادثه ضبط کرده است. با وجود این، هیچ سند مستقلی تاکنون چنین ادعایی را تأیید نکرده و معلوم نیست این روایت بر پایه واقعیت است یا صرفاً بخشی از حدسهایی بوده که در فضای پرهیاهوی آن روزها مطرح میشد.
با وجود این اظهارنظرها، جمعبندی تحقیقات بینالمللی، از جمله ارزیابیهای سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، همچنان بر این باور است که دستور قتل خاشقجی توسط محمد بن سلمان صادر شده است؛ نتیجهای که دولت سعودی آن را رد میکند، اما در سالهای گذشته مورد تأیید بسیاری از نهادهای مستقل قرار گرفته است. انتشار اسناد اپستین این ارزیابیها را تغییر نمیدهد، اما لایهای تازه از گفتگوهای پشتپرده و برداشتهای شخصی چهرههایی مانند اپستین را آشکار میسازد؛ افرادی که ارتباطات گسترده جهانی داشتند و تحلیلهای آنها (درست یا نادرست) بر روایتهای غیررسمی آن دوران تأثیر گذاشته است.
این اسناد بیش از آنکه حقیقتی جدید درباره قتل خاشقجی ارائه دهند، نشاندهنده فضای مبهم و آمیخته با سوءظن پس از این جنایت است؛ فضایی که در آن حتی چهرههایی مانند اپستین نیز به بازتولید روایتهای جانبی و سیاسی درباره یکی از جنجالیترین قتلهای قرن مشغول بودند.