بهترین دوست بعدی فرزند شما ممکن است انسان نباشد!
دوست صمیمی بعدی فرزند شما شاید اصلا انسان نباشد. با گسترش سریع هوش مصنوعی، شمار فزایندهای از نوجوانان آمریکایی به جای همکلاسیها و دوستان واقعی، با «همراهان هوش مصنوعی» گفتوگو میکنند و حتی با آنها رابطه عاطفی برقرار میکنند.
به گزارش دیروزبان، بر اساس پژوهش تازه سازمان غیرانتفاعی سنس مدیا، حدود یکسوم نوجوانان آمریکایی از چتباتها و شخصیتهای هوش مصنوعی برای تعامل اجتماعی استفاده میکنند. این نوجوانان نهتنها برای سرگرمی با این ابزارها صحبت میکنند، بلکه از آنها برای درد دل، مشورت گرفتن و تجربه نوعی همراهی عاطفی بهره میبرند.
نتیجهای که بیش از همه توجه کارشناسان را جلب کرده، این است که یکسوم نوجوانان گفتهاند گفتوگو با هوش مصنوعی برای آنها به اندازه صحبت با انسانها رضایتبخش است یا حتی رضایت بیشتری ایجاد میکند. این یافته نشان میدهد که فناوری به تدریج در حال ورود به قلمرویی است که تاکنون کاملاً انسانی تلقی میشد: دوستی، همدلی و ارتباط عاطفی.
در یکی از قسمتهای برنامه کتی کی، این موضوع با حضور کوین رز، ستوننویس فناوری نیویورک تایمز بررسی شده است. رز توضیح میدهد که محبوبیت همراهان هوش مصنوعی از نیاز انسان به شنیده شدن و قضاوت نشدن ناشی میشود. این برنامهها همیشه در دسترساند، با حوصله پاسخ میدهند و هیچگاه خسته یا عصبانی نمیشوند.
برای بسیاری از نوجوانان، چنین ویژگیهایی جذاب است. آنها میتوانند بدون نگرانی از تمسخر یا سوءبرداشت، درباره احساسات، اضطرابها و مشکلات شخصی خود صحبت کنند. هوش مصنوعی نیز با لحنی حمایتگر و دوستانه واکنش نشان میدهد و حس درک شدن را تقویت میکند.
با این حال، کارشناسان نسبت به پیامدهای این روند هشدار میدهند. اگر نوجوانان به روابط مصنوعی بیش از حد وابسته شوند، ممکن است انگیزه کمتری برای برقراری روابط واقعی پیدا کنند. روابط انسانی، هرچند دشوارتر و گاه همراه با تعارض هستند، نقش مهمی در رشد اجتماعی و عاطفی افراد دارند.
نگرانی دیگر این است که کاربران، بهویژه نوجوانان، ممکن است فراموش کنند که طرف مقابلشان یک برنامه رایانهای است، نه موجودی دارای احساس واقعی. این وابستگی میتواند بر درک آنها از دوستی، عشق و اعتماد تأثیر بگذارد.
در مقابل، برخی متخصصان معتقدند این ابزارها در صورت استفاده درست میتوانند مکمل مفیدی باشند؛ بهویژه برای نوجوانانی که احساس تنهایی میکنند یا در برقراری ارتباط با دیگران مشکل دارند.
در نهایت، رشد همراهان هوش مصنوعی پرسشی اساسی را مطرح میکند: اگر ماشینها بتوانند احساس شنیده شدن و همراهی را فراهم کنند، آیا مرز میان رابطه انسانی و رابطه دیجیتال به تدریج کمرنگ خواهد شد؟ برای نسل جدید، پاسخ به این سؤال ممکن است آینده مفهوم دوستی را دگرگون کند.