چگونه ویدئوی یک میمون فضای مجازی ایرانیها را فتح کرد؟
یک ویدئوی کوتاه از یم بچه میمون در باغوحش ژاپن به یبکلاره در میانه تمامی اخبار تهدید و جنگ فضای مجازی کاربران ایرانی را فتح کرد. اما داستان چه بود؟
به گزارش دیروزبان، در گوشهای آرام از یک باغوحش در ژاپن، داستانی ساده اما عمیق در حال روایت است؛ داستان یک بچه میمون که در نخستین روزهای زندگی، طعم رهاشدگی را چشید و حالا با در آغوش گرفتن یک عروسک پارچهای، توجه هزاران بازدیدکننده را به خود جلب کرده است. این روایت در باغوحش ایچیکاوا، در نزدیکی توکیو شکل گرفته و بهسرعت به یکی از خبرهای پربازدید فضای مجازی بدل شده است.
این بچه میمون، یک ماکاک ژاپنی است که کارکنان باغوحش نام «پانچ» را برایش انتخاب کردهاند. به گفته مسئولان، مادر پانچ بلافاصله پس از تولد او را رها کرد؛ اتفاقی نادر اما نه بیسابقه در میان این گونه. رهاشدگی، پانچ را در وضعیتی آسیبپذیر قرار داد؛ نوزادی که بدون تماس بدنی و گرمای مادر، در معرض استرس شدید و مشکلات رشدی بود.
ابتکاری ساده برای یک نیاز عاطفی
نگهبانان باغوحش برای کاهش فشار روانی این نوزاد، بهدنبال جایگزینی موقت برای مادر رفتند. پس از چند آزمون، انتخاب آنها به یک عروسک پارچهای اورانگوتان با رنگ نارنجی و موهای بلند رسید؛ عروسکی که از نظر بافت و شکل، بیشترین شباهت را به یک میمون واقعی داشت. نتیجه فراتر از انتظار بود. پانچ بهسرعت به این عروسک وابسته شد و آن را در آغوش گرفت؛ رفتاری که نشانهای از آرامش و احساس امنیت تلقی میشود.
از آن پس، پانچ تقریبا هیچگاه بدون عروسک دیده نمیشود. او هنگام خواب، بازی و حتی حرکت در محوطه نگهداری، عروسک را رها نمیکند. تصاویر و ویدئوهای این صحنهها بهسرعت در شبکههای اجتماعی منتشر شد و کاربران بسیاری را تحت تأثیر قرار داد؛ تا جایی که برخی بازدیدکنندگان تنها برای دیدن این نوزاد و «دوست پارچهای»اش راهی باغوحش شدهاند.
میان علم، احساس و مسئولیت
کارشناسان مراقبت از حیوانات میگویند استفاده از اشیای جایگزین در چنین مواردی، روشی شناختهشده برای کاهش اضطراب نوزادان رهاشده است. به گفته آنها، هدف نهایی این است که پانچ بهتدریج با سایر میمونها ارتباط برقرار کند و وابستگیاش به عروسک کاهش یابد. با این حال، مسئولان تأکید میکنند که عجلهای در این مسیر وجود ندارد و سلامت روانی حیوان در اولویت است.
داستان پانچ، فراتر از جذابیت ظاهریاش، یادآور پیوند عمیق میان نیازهای عاطفی انسان و حیوان است؛ روایتی کوچک که نشان میدهد حتی یک عروسک ساده میتواند نقشی حیاتی در بازسازی احساس امنیت ایفا کند و همزمان، دل انسانها را نیز نرمتر سازد.